Паліна Маісеева

Матэрыялы гэтага аўтара:

 

6 верасня Літургічная Служба Алтара павялічылася на аднаго міністранта. Ягор Пукіта, які вясной стаў кандыдатам, а тыдзень таму здаў экзамен, ужо ў гэтую нядзелю далучыўся да асаблівага служэння пры алтары.

 

«Што такое пілігрымка?» – такім пытаннем задаюцца многія. Напэўна, кожны б адказаў па-рознаму. Вырушаючы ў шлях, пілігрым мае сваю мэту. Навошта ўдзельнікі ДМХ «Адзіныя сэрцам» пераадолелі шлях у 185 кіламетраў?

 

Падчас пандэміі, у такі незвычайны перыяд, шмат што змяняецца ў нашым жыцці, у нашых сэрцах. З’яўляюцца нейкія абмежаванні, складанасці. Мы абмяжоўваем кантакты, часам не можам нават абняць свайго сябра. З асаблівым выпрабаваннем сутыкнуліся многія вернікі, якія па прычыне небяспекі вымушаны заставацца дома і ўдзельнічаюць у святой Імшы толькі анлайн. Вядома, гэта няпростае рашэнне — адмовіцца ад таго, чаго сэрца так прагне. Нашыя парафіяне, якія цяпер бачаць цуд Эўхарыстыі толькі праз камп’ютары і смартфоны, напісалі невялікія лісты, у якіх распавядаюць, як яны перажываюць гэтую сітуацыю. Магчыма, іх сведчанні камусьці стануць падтрымкай на дарозе веры ў гэты складаны час, а камусьці дапамогуць пераасэнсаваць свае адносіны да Эўхарыстычнага Езуса і парафіяльнай супольнасці.

 

Знаёмцеся — Віктар, наш парафіянін, актыўны ўдзельнік хора Effata . Нядаўна яму споўнілася 65 гадоў.

 

Вялікая Субота - асаблівы дзень цішыні ўсяго Касцела, дзень які мае падрыхтаваць нас да радасці Змёртвыхпаўстання. Няправільна было б яго прысвяціць выключна для таго, каб схадзіць у касцёл асвяціць стравы на Велікодны стол. Гэта таксама добрая нагода для асаблівай малітвы перад гробам Збаўцы.

 

Мы ўсе прызвычаіліся да назвы «Вялікая пятніца», ведаем, што ў гэты дзень адбывацца, але калі ў апошні раз мы задумваліся над тым, што азначаюць гэтыя словы? У ангельскай мове гэты дзень называецца Good Friday , што перакладаецца як «добрая пятніца». Чаму Вялікую пятніцу назывюць добрай, калі гэта азначае дзень пакут і смерці Езуса?

 

У Вялікі чацвер Імшою Вячэры Пана пачынаецца Святы Пасхальны Трыдуум. З самой назвы бачна, што ў гэтай літургічнай цэлебрацыі ўспамінаецца Апошняя Вячэра, падчас якой Хрыстус устанавіў Сакрамэнты Эўхарыстыі і Святарства, даючы вучням наказ аб братняй любові.

 

5 красавіка – Вербная альбо Пальмовая нядзеля – дзень у якім мы ўспамінаем трыумфальны ўваход Езуса Хрыста ў Ерузалем. Як піша eвангеліст, людзі з натоўпу, якія віталі Хрыста, «слалі адзенне сваё на дарозе, а іншыя — галінкі, зрэзаныя на палях. І тыя, хто ішоў спераду і следам за Ім, усклікалі: Гасанна! Благаслаўлёны той, хто прыходзіць у Імя Пана» (Мк 11, 1–10).

 

5 красавіка меўся адбыцца традыцыйны Вербны кірмаш, мэта якога, як і ў мінулыя гады, — сабраць сродкі на будаўніцтва новай святыні. Але ў сувязі са складанымі эпідэміялагічнымі ўмовамі кірмаш быў адменены. Тым не менш, будаўніцтва трывае, а мы вырашылі даведацца, што зараз з ім: у якой яно стадыі, што зроблена, што засталося зрабіць? Дапамагаў нам у гэтым разабрацца наш пробашч кс. Алег Шпець SChr .

 

20-22 сакавіка ў парафіі праходзілі велікапосныя рэкалекцыі. Іх праводзіў кс. Юрый Пракапюк з Брэста.

 

26 лютага Папяльцоваю серадой распачаўся Вялікі пост — перыяд асаблівага пакаяння і аднаўлення жыцця.

 

23 лютага сапраўднае свята перажывалі хлопцы Літургічнай Службы Алтара (ЛСА) нашай парафіі: 10 кандыдатаў сталі міністрантамі, 13 юнакоў былі ўведзены ў паслугу лектараў, чацвёра лектараў перайшлі на наступную прыступку іерархіі, атрымаўшы залатыя крыжы, і яшчэ 10 хлопцаў сталі кандыдатамі ў міністранты. Астатнія аднавілі міністранцкія абяцанні.

 

Сёння мы хочам расказаць вам гісторыю пані Рэгіны, адной з нашых старэйшых парафіянак. У верасні ёй споўнілася 92 гады, але яна напоўнена радасцю, умее жартаваць. Мае чатырох унукаў, чатырох праўнукаў і чатырох праўнучак.

 

4-5 лютага адбыўся выезд старэйшай парафіяльнай моладзі ў Жодзіна. Крыху больш за суткі, крыху больш за 24 гадзіны, крыху больш за 1440 хвілін — час, якога дастаткова, каб Бог уліў у нашыя сэрцы жаданне перамяняцца.

 

Час ляціць, мінуў чарговы тыдзень, а ў нас новы герой — спадарыня Людміла Паталей. Яна ўжо даўно належыць да нашай парафіі, з’яўляецца маці чатырох дзяцей і жыве пад дэвізам «Важна толькі тое, кім мы ёсць у вачах Бога».

 

Сёння мы раскажам вам пра нашага даўняга парафіяніна – Марціна Палінеўскага. Ён, як і яго малодшыя браты Дамінік і Себасцьян, з’яўляецца скаўтам і міністрантам, вучыцца ў беларускамоўнай гімназіі і лічыць, што мова, на якой размаўляеш, мае значэнне.

 

Адбываецца нешта дзіўнае: праз паўтары гадзіны пачнецца новы год, нехта сядзіць дома, гатуе салаты, мяса і бульбу, а маладыя вернікі з усмешкай на твары спяшаюцца ў капліцу. Так у гэтым годзе наша моладзь вырашыла распачаць новы год – са Святой Імшы. Да іх далучыліся і некаторыя парафіне, хтосьці нават прыйшоў усёй сям'ёй разам з дзецьмі.

 

22 снежня – напярэдадні свята Божага Нараджэння напрацягу ўсяго дня людзі нашай парафіі прыбывалі ў залу, дзе іх чакалі святары з добрым настроем, каляднымі спевамі і сімвалам надыходзячага свята – белым хлебам.

 

Ранішняя цемра, дарослыя і дзеці з агеньчыкамі ў руках спяшаюцца да капліцы. «Што здарылася?», — напэўна задаюцца пытаннямі рэдкія мінакі. Гэта Рараты — асаблівая Імша ў гонар Марыі, якая ў нашай парафіі адбываецца кожны будні дзень у перыяд Адвэнту.

 

Сёння мы пазнаёмім вас яшчэ з адной асобай, якая адносна нядаўна далучылася да нашай парафіяльнай супольнасці. Гэта Аксана Бандарык.

 

Дарагія сябры! Просім падтрымаць будаўніцтва нашага касцёла і дзейнасць парафіі. Шчыра дзякуем за дапамогу, молімся за ўсіх ахвярадаўцаў.