Паліна Маісеева

Матэрыялы гэтага аўтара:

 

Шмат чаго змяняецца ў дынамічным жыцці маладых людзей, але ёсць тыя падзеі, якія «Адзіныя сэрцам» жадаюць перажываць разам. Гаворка пойдзе пра V супольную навагоднюю ноч ДМХ.

 

У гэтым годзе, як і ў мінулым, у сувязі з пандэміяй не было такіх маштабных аплаткавых сустрэч, як некалі. Аднак, дзяленне аплаткай — не проста традыцыя. Існуе патрэба сэрцаў раздзяліць радасць Божага Нараджэння з іншымі людзьмі, асабліва з блізкімі: з тымі, хто належыць да адной парафіяльнай сям’і, хто стаў братам ці сястрой па супольнасці, сапраўдным сябрам. Таму мы шукаем гэтых сустрэч, хоць бы ў малых групах, каб павіншаваць адно аднаго, сказаць добрыя словы, выказаць найлепшыя пажаданні, пабыць у гэты святочны час разам.

 

Жыццё мае ўласцівасць бесперапынна змяняцца, набываць новыя формы. Таксама з ім змяняемся і мы, прызвычайваемся да новых абставінаў, прымаем “правілы гульні”, якія з цягам часу ўжо не здаюцца такімі дзіўнымі. У чымсьці гэта кранаецца і жыцця Касцёла: вернікаў ужо не здзівіш трыма пастэркамі і анлайн-трансляцыяй, а немагчымасць паставіць традыцыйнае батлейнае прадстаўленне або сустрэцца, каб паламацца аплаткам, успрымаецца ўжо спакайней, змушае шукаць новы, можа нават больш глыбокі спосаб перажыць гэтыя моманты ў вузкім коле родных і блізкіх.

 

Ужо хутка, падчас Вігілійнай вячэры мы будзем дзяліцца між сабой аплаткай. Таксама ў касцёлах у парафіяльных супольнасцях адбудуцца аплаткавыя сустрэчы. Можа, у гэтым годзе, як і год таму, згодна з прадпісаннямі бяспекі, яны пройдуць не так паўсюдна, як некалі, аднак традыцыя дзялення аплаткай не павінна губляць сэнс пад націскам перашкодаў, але аб’ядноўваць веруючых, запальваючы ў іх сэрцах агеньчык для Езуса. Як і адкуль з’явілася гэтая традыцыя?

 

З 17 па 19 снежня праходзілі адвэнтавыя рэкалекцыі, якія праводзіў кс. Дзмітрый Чупрын, вікарый парафіі св. Юзафа ў Маладзечна.

 

6 снежня Касцёл адзначае літургічны ўспамін святога Мікалая. У гэты дзень святы Мікалай завітаў з прывітальным словам да дзяцей і вернікаў парафіі. І пра падарункі, канешне, не забыўся.

 

Увечары 18 кастрычніка прайшла міжнародная акцыя «Мільён дзяцей моліцца Ружанец», да якой з дапамогай прамой трансляцыі і тэлемосту на партале Catholic.by далучыліся тысячы хлопчыкаў і дзяўчынак з усёй Беларусі. Дзеці з нашай парафіі таксама прынялі ўдзел ў гэтай акцыі, молячыся аб міры і супакоі ў нашай Бацькаўшчыне і ва ўсім свеце.

 

У нядзелю 16 мая ў нашай парафіі адбылося заканчэнне катэхетычнага года. На святой Імшы бацькі і дзеці дзякавалі Богу за душпастыраў, сёстраў Марыяну і Агнешку, а таксама за тых, хто дапамагаў у выхаванні і фармацыі дзяцей і моладзі. Наша парафіяльная супольнасць памалілася за маленькіх парафіянаў, каб адпачынак падчас летніх канікулаў быў для іх бяспечным і плённым духоўна.

 

У нядзелю 18 красавіка мы развіталіся з сястрой Агнешкай Рамашка CSFN. Сястра назарэтанка служыла ў нашай парафіі амаль 3 гады. І вось надыйшоў час расстання. А наступным этапам яе служэння будзе нунцыятура ў Велікабрытаніі, у Лондане.

 

У ноч з суботы на нядзелю паводле найстаражытнейшай традыцыі адбываецца чуванне (лац. вігілія) на ўшанаванне Пана. Вігілія гэтай ночы, якая з’яўляецца найважнейшай і найбольш значнай з усіх урачыстасцяў, уключае шмат прыгожых старадаўніх абрадаў.

 

Вялікая пятніца –  гэта дзень, у якім наш збаўца Езус Хрыстус, паміраючы на крыжы, прынёс на ім крывавую ахвяру ўміласціўлення Нябеснаму Айцу за грахі ўсіх людзей.

 

Каб убачыць сэнс Трыдуума, трэба разглядаць яго як адзінае цэлае — ад вечара ў Вялікі чацвер да благаслаўлення ў канцы Рэзурэкцыі. Гэта адна літургія, найважнейшая ў годзе, якая доўжыцца тры дні і тры ночы.

 

Можа здавацца дзіўным, але літургічнае ўшанаванне святога Юзафа з’явілася не адразу пасля евангельскіх падзей, а толькі ў сярэднявеччы падчас крыжовых паходаў. Пад канец XI стагоддзя крыжакі збудавалі ў Назарэце бызыліку ў гонар святога Юзафа на магчымым месцы яго дому і майстэрні. Менавіта ў тым касцёле ў XII стагоддзі пачалося ўшанаванне гэтага святога ў дзень 19 сакавіка, адтуль культ святога Юзафа пашырыўся на ўвесь Касцёл. А ў 1870 годзе Папа Пій IX абвясціў святога Юзафа апекуном паўсюднага Касцёла.

 

IV нядзеля Вялікага посту або, інакш кажучы, Laetare сімвалізуе радасць надыходзячага свята Пасхі. Але ў гэты дзень, 14 сакавіка, была яшчэ адна нагода для радасці — Андрэй Рамашка і Багдан Сырыца далучыліся да групы парафіяльных лектараў.

 

Божа, благаславі Беларусь! — гэта была першая малітва, якая прагучала ў нашай капліцы ў 2021 годзе. Малітва за Айчыну гучала з глыбіні сэрца нашай моладзі, аб’яднанай у Душпастырстве Моладзі Хрыста «Адзіныя сэрцам». Ужо традыцыйна маладыя людзі ў першыя хвіліны Новага года стаяць на каленях у цішыні перад Езусам у Найсвяцейшым Сакрамэнце. Далей урачыста спяваюць Te Deum — “Цябе Бога праслаўляем”, а гэтым разам яшчэ і гімн “Магутны Божа”.

 

27 снежня, у парафіяльную ўрачыстасць святога Яна Евангеліста, якая ў гэтым годзе супала са святам Святой Сям’і, Мітрапаліт Мінска-Магілёўскі арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч наведаў нашу парафію і ўзначаліў адпустовую святую Імшу.

 

З-за каранавіруса могуць закрыць межы, увесці масачны рэжым, забараніць канцэрты і абмежаваць паходы ў кафэ. Некаторыя нават кажуць: свет у гэтым годзе спыніўся. Але нязменным на працягу доўгага часу застаецца адно — Нараджэнне Езуса Хрыста.

 

Перадсвяточны час у мінулых гадах адзначаўся часам яднання ўсёй нашай парафіі на аплаткавых сустрэчах. Але ў незвычайным 2020 годзе адбылася толькі адна аплаткавая сустрэча: для парафіяльнай групы ДМХ «Адзіныя сэрцам».

 

10 снежня моладзь ДМХ «Адзіныя сэрцам» разам са сваімі душпастырамі зладзілі вечарыну, прысвечаную беларускай паэзіі.

 

Сёння мы раскажам вам пра чалавека, які ў свае 36 гадоў мае сям`ю, чытае Біблію, з`яўляецца членам брацтва св. Міхала Арханёла, калекцыяніруе матацыклы, разам з братам пашырае тэхнічную спадчыну нашай краіны і стараецца не ўпускаць часам невідавочныя, але важныя моманты жыцця. Знаёмцеся — Віталій Гапановіч.

 

Дарагія сябры! Просім падтрымаць будаўніцтва нашага касцёла і дзейнасць парафіі. Шчыра дзякуем за дапамогу, молімся за ўсіх ахвярадаўцаў.