Паліна Маісеева

Матэрыялы гэтага аўтара:

 

5 красавіка – Вербная альбо Пальмовая нядзеля – дзень у якім мы ўспамінаем трыумфальны ўваход Езуса Хрыста ў Ерузалем. Як піша eвангеліст, людзі з натоўпу, якія віталі Хрыста, «слалі адзенне сваё на дарозе, а іншыя — галінкі, зрэзаныя на палях. І тыя, хто ішоў спераду і следам за Ім, усклікалі: Гасанна! Благаслаўлёны той, хто прыходзіць у Імя Пана» (Мк 11, 1–10).

 

5 красавіка меўся адбыцца традыцыйны Вербны кірмаш, мэта якога, як і ў мінулыя гады, — сабраць сродкі на будаўніцтва новай святыні. Але ў сувязі са складанымі эпідэміялагічнымі ўмовамі кірмаш быў адменены. Тым не менш, будаўніцтва трывае, а мы вырашылі даведацца, што зараз з ім: у якой яно стадыі, што зроблена, што засталося зрабіць? Дапамагаў нам у гэтым разабрацца наш пробашч кс. Алег Шпець SChr .

 

20-22 сакавіка ў парафіі праходзілі велікапосныя рэкалекцыі. Іх праводзіў кс. Юрый Пракапюк з Брэста.

 

26 лютага Папяльцоваю серадой распачаўся Вялікі пост — перыяд асаблівага пакаяння і аднаўлення жыцця.

 

23 лютага сапраўднае свята перажывалі хлопцы Літургічнай Службы Алтара (ЛСА) нашай парафіі: 10 кандыдатаў сталі міністрантамі, 13 юнакоў былі ўведзены ў паслугу лектараў, чацвёра лектараў перайшлі на наступную прыступку іерархіі, атрымаўшы залатыя крыжы, і яшчэ 10 хлопцаў сталі кандыдатамі ў міністранты. Астатнія аднавілі міністранцкія абяцанні.

 

Сёння мы хочам расказаць вам гісторыю пані Рэгіны, адной з нашых старэйшых парафіянак. У верасні ёй споўнілася 92 гады, але яна напоўнена радасцю, умее жартаваць. Мае чатырох унукаў, чатырох праўнукаў і чатырох праўнучак.

 

4-5 лютага адбыўся выезд старэйшай парафіяльнай моладзі ў Жодзіна. Крыху больш за суткі, крыху больш за 24 гадзіны, крыху больш за 1440 хвілін — час, якога дастаткова, каб Бог уліў у нашыя сэрцы жаданне перамяняцца.

 

Час ляціць, мінуў чарговы тыдзень, а ў нас новы герой — спадарыня Людміла Паталей. Яна ўжо даўно належыць да нашай парафіі, з’яўляецца маці чатырох дзяцей і жыве пад дэвізам «Важна толькі тое, кім мы ёсць у вачах Бога».

 

Сёння мы раскажам вам пра нашага даўняга парафіяніна – Марціна Палінеўскага. Ён, як і яго малодшыя браты Дамінік і Себасцьян, з’яўляецца скаўтам і міністрантам, вучыцца ў беларускамоўнай гімназіі і лічыць, што мова, на якой размаўляеш, мае значэнне.

 

Адбываецца нешта дзіўнае: праз паўтары гадзіны пачнецца новы год, нехта сядзіць дома, гатуе салаты, мяса і бульбу, а маладыя вернікі з усмешкай на твары спяшаюцца ў капліцу. Так у гэтым годзе наша моладзь вырашыла распачаць новы год – са Святой Імшы. Да іх далучыліся і некаторыя парафіне, хтосьці нават прыйшоў усёй сям'ёй разам з дзецьмі.

 

22 снежня – напярэдадні свята Божага Нараджэння напрацягу ўсяго дня людзі нашай парафіі прыбывалі ў залу, дзе іх чакалі святары з добрым настроем, каляднымі спевамі і сімвалам надыходзячага свята – белым хлебам.

 

Ранішняя цемра, дарослыя і дзеці з агеньчыкамі ў руках спяшаюцца да капліцы. «Што здарылася?», — напэўна задаюцца пытаннямі рэдкія мінакі. Гэта Рараты — асаблівая Імша ў гонар Марыі, якая ў нашай парафіі адбываецца кожны будні дзень у перыяд Адвэнту.

 

Сёння мы пазнаёмім вас яшчэ з адной асобай, якая адносна нядаўна далучылася да нашай парафіяльнай супольнасці. Гэта Аксана Бандарык.

 

Чацвёрты парафіяльны Баль Усіх Святых адбыўся ў мінулую нядзелю. Выбіраць святога, прыдумваць касцюм, ствараць малюнак — гэта ўжо традыцыйныя справы для дзяцей падчас восеньскіх канікул. А пакуль дзеці з дапамогай бацькоў рыхтаваліся і разам чакалі гэту незвычайную нядзелю, нашыя святары, сёстры і найактыўнейшыя парафіяне ладзілі сустрэчы, каб абмеркаваць тэму і дэвіз сёлетняга Балю.

 

Героем гэтага тыдня будзе Дзяніс Чаган. Яму 15 год, ён мае двух братоў і сястрычку, належыць да некалькіх парафіяльных груп, любіць бегаць, займацца спортам і хадзіць па крамах.

 

28 верасня Вадзім Бачкоўскі і Вольга Пашкевіч прыйшлі ў нашую капліцу, каб удзяліць узаемна сакрамэнт сужэнства, прысягаючы адно аднаму любоў, вернасць і пашану на ўсё жыццё. Вадзім і Вольга пазнаёміліся менавіта ў парафіі, тут узнікла і развівалася іхняе каханне. Праз сакрамэнт шлюбу яны сталіся адным цэлым. «1 + 1 = 1», — вучыў ксёндз Алег маладых падчас казання. Таму хочам пажадаць Вам, дарагія Вадзім і Вольга, стаць сапраўды адзінымі сэрцам і душой, дзяліцца сваёй любоўю і з радасцю ісці новымі сцежкамі, якімі павядзе Бог. Віншуем і  атуляем Вас сваёй малітвай.

 

11 жніўня мы, часткай моладзі з ДМХ «Адзіныя сэрцам» з ксяндзом Уладзімірам Марушэўскім SChr паехалі ў Польшчу, каб разам актыўна адпачыць у гарах Татрах, а праз 11 дзён мы вярнуліся крыху іншымі, быццам «пабывалі на гары Табор». Гэта быў цудоўны час на перамену жыцця.

 

У суботу 14 верасня ксяндзы-хрыстусоўцы адзначылі юбілей служэння ў Мінску. У гэтай інтэнцыі ў нядзелю цэлебравалася святая Імша, падчас якой вернікі маліліся за сваіх святароў.

 

Сёння хочам пазнаёміць вас з яшчэ адным нашым парафіянінам — Валерыем Шымаком, расказаць пра яго жыццё і гісторыю паклікання.

 

9 чэрвеня жоўтая галіна каталіцкага скаўтынгу ў Беларусі прыняла васьмярых “ваўчанят”. Самыя малодшыя ўдзельнікі скаўцкага руху (FSE) і адначасова парафіяне jan.by склалі свае абяцанні «верна служыць Богу, бацькам і Айчыне» падчас летніка ў вёсцы Вішнева (Валожынскі раён) у касцёле Адведзінаў Найсвяцейшай Панны Марыі.